ตอนที่ 21 ไปอยู่กับฉันนะอลิซ
แสงแชนเดอเลียร์คริสตัลสาดประกายระยิบระยับ กระทบกับแก้วแชมเปญและเครื่องเพชรราคาแพงของเหล่าผู้คนในแวดวงสังคมชั้นสูง ทว่าความหรูหรา เสียงหัวเราะ และดนตรีคลาสสิกที่บรรเลงคลออยู่ในห้องแกรนด์บอลรูม กลับไม่ได้ช่วยปัดเป่าความรู้สึกอึดอัดที่เกาะกินหัวใจของอลิซให้ลดน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว
ร่างบอบบางในชุดเดรสผ้าไหมสีแชมเปญยืนตัวเกร็งอยู่เคียงข้าง ส.ส.อิทธิพล ผู้เป็นพ่อ รอยยิ้มบางเบาถูกปั้นแต่งขึ้นมาประดับบนใบหน้าตามหน้าที่ที่ถูกยัดเยียด ชุดเดรสของแม่ที่เธอสวมใส่อยู่มันพอดีตัวจนน่าแปลกใจ เนื้อผ้าทิ้งตัวขับเน้นทรวดทรงให้ดูโดดเด่นสะดุดตา ทว่าสำหรับอลิซ... มันไม่ต่างอะไรกับโซ่ตรวนที่รัดรึงให้เธอต้องจมปลักอยู่กับเงาอดีตอันดำมืดที่พ่อพยายามจะสวมทับลงมา
"ไม่ได้เจอกันเสียนานเลยนะครับท่าน ส.ส."
เสียงทุ้มของชายวัยกลางคนท่าทางภูมิฐานดังขึ้น เขาเดินตรงเข้ามาทักทายพร้อมกับชายหนุ่ม
