ตอนที่ 20 มึงคือรายต่อไป
ช่วงบ่าย บรรยากาศภายในคฤหาสน์ศิริวัฒนากุลยังคงเงียบสงบตามปกติ ซึ่งความปกตินั้นสำหรับอลิซ... หมายถึงการต้องก้มหน้าก้มตาทำงานไม่ต่างจากคนรับใช้ในบ้านของตัวเอง
ร่างบอบบางในเสื้อยืดสีซีดกับกางเกงผ้าเนื้อหยาบกำลังคุกเข่า ใช้ผ้าชุบน้ำขัดถูขั้นบันไดหินอ่อน สาวใช้สองสามคนที่เดินสวนลงมาต่างเบี่ยงตัวหลบและมองข้ามเธอไป ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหยุดถามไถ่ เพราะรู้ดีว่าการยื่นมือเข้ามาช่วยส่วนเกินของบ้านหลังนี้ มีแต่จะนำความเดือดร้อนมาให้
อลิซกัดฟันขัดถูพื้นบันไดต่อไป หยาดเหงื่อซึมชื้นตามกรอบหน้า จนกระทั่งเสียงรองเท้าส้นเตี้ยเดินมาหยุดลงตรงขั้นบันไดด้านบน
"ล้างมือแล้วตามไปที่ห้องโถง คุณท่านเรียกพบ"
น้ำเสียงของป้านวลห้วนกระด้าง หญิงสูงวัยปรายตามองคนที่กำลังคุกเข่าอยู่ต่ำกว่าด้วยสายตาเรียบเฉย ไม่แม้แต่จะเอ่ยเรียกชื่อ ราวกับว่าเด็กสาวตรงหน้าเป็นเพียงอากาศธาตุ เมื่อสั่งความเสร็จ หั
