พีรดาเลิกคิ้วมองพี่พฤกษ์ที่แสดงสีหน้ากระอักกระอ่วนออกมาด้วยความแปลกใจ ก่อนจะค่อย ๆ ไล่สายตามองตามอีกฝ่าย ตากลมเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก เมื่อพบว่าอาวุธของพี่พฤกษ์อยู่ในสภาพพร้อมรบมากแค่ไหน เพราะเพียงแค่มองจากภายนอก ฟองก็เดาได้ถึงความยิ่งใหญ่ใต้ร่มผ้า
“อะแฮ่ม!”
เสียงกระแอมไอที่ดังขึ้นช่วยเรียกสติของหญิงสาวให้กลับคืนมาอีกครั้งหลังจากที่มันหลุดลอยไปไกล ก่อนที่ฟองจะสังเกตเห็นว่าคนที่ก้มหน้าหลบตากันตั้งแต่เมื่อครู่นี้ บัดนี้กำลังเบือนหน้าหนีด้วยความเก้อกระดาก ใบหูและลำคอของพี่พฤกษ์แดงฉานอย่างเสียอาการ และนั่นทำให้ฟองนึกขึ้นมาได้ว่าตัวเองกำลังจ้องมองอะไร
ฟองได้แต่นั่งอ้าปากหุบปากอย่างพูดไม่ออก เพราะไม่รู้ว่าควรจะแก้ตัวยังไงกับสถานการณ์ในตอนนี้ดี และในตอนนั้นเองที่เธอหลุดปากถามสิ่งที่สงสัยมานานออกไป
“ฟองคิดว่าพี่ไม่ได้ชอบผู้หญิงเสียอีก เห็นเขาพูดกันว่าพี่...” เสียงหวานหยุดชะงักไปกลางคัน เมื
