บทที่ 7 ในคืนที่ฝนพรำ (2)

1344 คำ

เจ้าของชื่อพยักหน้าเบา ๆ แทนคำตอบ ก่อนจะลอบมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของคนหลับตาตั้งสมาธิอยู่ข้าง ๆ กัน ภายในห้องรับแขกที่เต็มไปด้วยกลิ่นไออันอบอุ่น พฤกษ์จ้องมองคนที่นั่งอยู่ข้างกายตัวเองราวกับตกอยู่ในภวังค์ เพราะสำหรับเขาแล้วไม่มีอะไรที่น่าสนใจไปกว่าร่างบอบบางที่นั่งอยู่เคียงข้าง เรื่องหนึ่งที่พสิษฐ์เก็บไว้เป็นความลับมาตลอด นั่นคือ ‘เขาตกหลุมรักผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่แรกเห็น’ เพียงแต่ยังไม่เคยลองเข้าหาอีกฝ่ายอย่างจริงจัง ซึ่งสาเหตุก็เป็นเพราะตอนนี้พวกเรายังต้องทำงานด้วยกัน หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นมา มันจะลำบาก ที่จริงพฤกษ์แอบคิดไว้เหมือนกันว่าหลังจากถ่ายหนังเรื่องนี้จบ จะลองจีบฟองดู แต่ใครจะไปรู้เล่าว่าหนึ่งฟ้าฝนจะเป็นใจให้เขาได้ใกล้ชิดกับเธอสองต่อสองแบบนี้น่ะ “ฟองพร้อมแล้วค่ะ!” คำพูดนั้นทำให้พฤกษ์ได้สติกลับคืนมาอย่างว่องไว ก่อนจะพยักหน้าให้อีกฝ่ายแทนการส่งสัญญาณ เพียงพริบตาทั้งสีหน้าและแววต

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม