งานในวันนั้นดำเนินไปอย่างเรียบร้อย แขกมากันมากกว่าที่เธอคิด โต๊ะเก้าอี้ที่ยืมวัดมาเพิ่มได้ใช้จนหมด หลังจากที่เลี้ยงแขกในงานหมดแล้ว คุณดารัณได้สั่งให้ตักกับข้าวที่ยังมีใส่ถุงแจกจ่ายให้คนที่มาช่วยงานอย่างทั่วถึง ทั้งข้าวและกับรวมถึงขนมจีน
ส่วนขนมที่ชมพูนุทและช่ออินทนิลช่วยกันทำหมดเกลี้ยง แขกในงานต่างชมเปาะว่าอาหารและขนมอร่อยมาก
เมื่อแขกกลับไปเกือบหมด เหลือเพียงคนสนิทและเครือญาติจึงเป็นการพักผ่อนของเจ้าภาพ โต๊ะถูกพับเก็บไปจนเหลือเพียงสองโต๊ะใหญ่ ที่เป็นโต๊ะของผู้หญิงและเด็กๆ ร่วมวงทานอาหารและร้องเพลงคาราโอเกะ ส่วนอีกโต๊ะเป็นของบรรดาคุณผู้ชายนั่งพักผ่อนกัน
“ร้องเพลงกันค่ะพี่กุน พี่ชุ เอาเพลงไรดี” ชมพูนุทกับณัฐวรรณช่วยกันเลือกเพลงจากในลิสต์ของโปรแกรมคาราโอเกะ ลำโพงนั้นภากรขนขึ้นรถมาจากกรุงเทพฯ เป็นหนึ่งในของสะสมที่ชายหนุ่มชอบมาก
“นี่เลย เพลงชาติประจำคาราโอเกะ” ชมพูนุทกดเลือกเพลงหนึ่งขึ้นม
