“สภาพคนถูกเมียทิ้งมันเป็นแบบนี้นี่เอง”
เสียงทักท้วงของใครบางคนปลุกมังกรให้ตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล ช่วงนี้เขาไม่เป็นอันทำงาน เอาแต่เข้าผับแล้วดื่มอย่างเมามาย จนสุดท้ายแก๊งเพื่อนเลยต้องหอบความเป็นห่วงมาหาถึงเชียงราย
“พวกมึงมาทำไมวะ”
มังกรสะบัดหน้าไล่ความเมา ก่อนจะดันตัวลุกขึ้นนั่งบนโซฟาอย่างทุลักทุเล ท่ามกลางสายตาเวทนาของฟีนิกซ์ ไทเกอร์ ส่วนทศพลติดธุระสำคัญจึงมาไม่ได้ แต่กระนั้นก็ยังฝากข้อความมาบอกด้วยว่า ไอ้หน้าโง่
แต่ใครจะไปกล้าพูดกันเล่า เมื่อได้มาเห็นว่าสภาพเพื่อนรักย่ำแย่กว่าที่คาดการณ์เอาไว้มากขนาดนี้
“นี่มึงกลับบ้านบ้างหรือเปล่า”
ไทเกอร์ถามอย่างสงสัย พร้อมกับมองขวดเหล้าที่เกลื่อนพื้นในบ้านพักตากอากาศ เนื่องจากมังกรไม่สามารถกลับเข้าบ้านได้เลย ที่นั่นเต็มไปด้วยความทรงจำมากมายกับลี่หลิน เขาไม่อยากรู้สึกเจ็บไปมากกว่านี้ เลยต้องหนีมาพักใจ
“ไม่ได้กลับเป็นเดือนแล้ว”
“ฮะ? แล้วงานมึงล่
