“ทำไมเธอไม่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า” ยักษ์หายไปประมาณหนึ่งชั่วโมงเขากลับมาพร้อมข้าวสวยและกับข้าว
“ฉันไม่รื้อของคนอื่น” เกิดเปิดตู้แล้วเจอข้าวของผู้หญิงคนอื่นขึ้นมาจะทำยังไง ถึงเขาบอกว่าไม่มีใคร แต่ฉันต้องเชื่อทุกคำพูดของเขางั้นเหรอ
“ห้องนี้เค้าไม่เคยพาผู้หญิงคนอื่นเข้ามา ไม่เคยพาใครเข้าบ้านและตั้งแต่เลิกกับเธอเค้าไม่มีใคร” ยักษ์วางถาดอาหารลงที่โต๊ะ
“อ่อ” ฉันพูดในจังหวะที่ยักษ์นั่งเก้าอี้
“เธอกินข้าวก่อนเนอะ แล้วค่อยอาบน้ำ” เขาเอ่ยด้วยสีหน้าเศร้า
ฉันมองต้มจืดซี่โครงหมูเห็ดหอมที่เคยชอบมาก ๆ และผัดเปรี้ยวหวานที่ชอบเหมือนกัน ของโปรดของฉันแค่ยักษ์เป็นคนทำ ทุกอย่างจะอร่อยคูณสิบ
“กินข้าวก่อนนะเธอ ลองชิมหน่อยฝีมือเค้ายังเหมือนเดิมไหม” ยักษ์ตักผัดเปรี้ยวหวานใส่จานข้าวให้ฉัน
อือ กลิ่นมันหอมชวนเรียกน้ำย่อย ฉันยังไม่ได้กินข้าวตั้งแต่เช้ามีเหรอจะเล่นตัวได้นาน สุดท้ายแล้วก็ต้องกินไง ฉันตักข้าวสวยร้อ
