“ยักษ์”
“ครับ”
“คีย์การ์ดห้องฉันนายยังเก็บไว้อยู่ไหม ของฉันมันอยู่ในกระเป๋าที่บ้าน”
“อยู่ครับ เค้าเก็บไว้อย่างดี”
“เอามาให้ฉัน”
“เธอขอยืมใช่ไหม”
“เปล่า เอาคืนเพราะมันเป็นของฉัน”
“ที่รัก อันนี้มันเป็นของเค้า เค้าเก็บไว้ตั้งกี่ปี เธอจะมาเอาคืนง่าย ๆ งี้เหรอ”
“ทำไมจะเอาคืนไม่ได้ มันเป็นคีย์การ์ดห้องฉัน”
“แต่เธอให้เค้ามาแล้ว ให้แล้วเอาคืนได้ที่ไหน”
“ไม่รู้อะ ฉันจะเอาคืน นายจะให้ไหม”
“เธอไม่มีเหตุผลเลยที่รัก”
“ก็เหมือนกับที่นายเรียกฉันที่รักทั้งที่เราเลิกกันนานแล้ว”
“เธอเอาแต่ใจว่ะ อยากหยาบคายว่ะ” น้ำเสียงของยักษ์เริ่มฉุนเฉียว ฉันจึงนั่งในรถเงียบ ๆ จนถึงหน้าคอนโด
“คีย์การ์ด”
“...”
“ยักษ์”
“เฮ่อ” เขายอมหยิบมันออกมาให้ฉันด้วยความไม่เต็มใจ
“ขอบใจที่มาส่งนะ” ฉันเปิดประตูลงจากรถ
ทันทีที่ลงจากรถยักษ์กดกระจกถาม “จะเอาคืนจริงอะ”
“อืม เลิกกันแล้วนายจะเก็บไว้ได้ไง” พอฉันตอบไอ้บ้ายักษ
