ตอนที่ 1 - รูมเมท (1/3)

834 คำ
แม่งเอ๊ย!! ทำไมการหาหอใหม่ มันยากเย็นแสนเข็ญขนาดนี้วะ จะอยู่หอไอ้น้ำหวานต่อก็เกรงใจมัน อยู่มาจะครบเดือนแล้ว ยังไม่มีเวลาหาหอใหม่อย่างจริงจังเลย ‘พิมพลอย’ นักศึกษาสาวชั้นปีที่สามคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งใจกลางกรุง ผู้ดวงตก อาภัพอับโชค เธอโดนป้านิดเจ้าของหอพักเก่าขอให้ออก เนื่องจากหอพักที่เธออาศัยอยู่กำลังจะถูกทุบทิ้ง ป้านิดแกเพิ่งขายที่ดินให้กับนายทุนเพื่อสร้างคอนโดหรู พิมพลอยเป็นเด็กต่างจังหวัด หัวดี สอบติดมหาวิทยาลัยชื่อดังใจกลางกรุง เธอเลยขนข้าวขนของจากบ้านที่ต่างจังหวัดเข้ามาเรียนในเมืองหลวง พิมพลอยพักอยู่หอในตอนปีหนึ่ง พอขึ้นปีสอง เธอไม่มีดวงด้านเสี่ยงโชค จับฉลากแล้วไม่ได้อยู่ต่อ เลยต้องระเหินระหกออกมาอยู่หอนอก ช่วงแรกๆ หลังจากออกจากหอป้านิด พิมพลอยเองก็ไม่ได้ตั้งใจหาหอพักมากนักหรอก แต่พักหลังอารามเห็นใจเพื่อนสนิท ที่แฟนจะมาหาก็ไม่ได้ จะมีอะไรกันก็ไม่สะดวก เธอเลยคิดว่า เสาร์อาทิตย์นี้แหละ จะหาหอพักใหม่ให้จงได้ แต่…คนไม่มีโชค ยังไง้…ยังไง มันก็ไม่มีโชค วันเสาร์ทั้งวัน พิมพลอยเหมาคิววินมอเตอร์ไซค์หน้าปากซอย ส่งเธอตระเวนหาหอพักในละแวกไม่ไกลจากมหาวิทยาลัย ผลที่ได้คือ หอที่หมายตาไว้เต็มทุกหอ หอที่ราคารับไหวก็เก่าบ้าง โทรมบ้าง บางที่ก็เป็นห้องน้ำรวมบ้าง และบางที่ก็ราคาแพงเกินกว่าที่เธอจะจ่ายไหว ช่วงเย็นของวัน พิมพลอยเดินคอตกกลับมาที่ห้อง ‘น้ำหวาน’ เพื่อนสนิทของเธอ สรุปเสียเวลาทั้งวันเลยจริงๆ ไม่ได้ห่าเหวอะไรสักอย่าง แถมยังเสียตังค์หลายบาทค่ารถอีก เธอหงุดหงิดตัวเอง “ไอ้หวาน แก…เอาไงดีวะ วันนี้ฉันตะลอนๆ ทั้งวัน ไม่ได้เรื่องอะไรเลย” “เอางี้มะ…แกลองเข้ากรุ๊ปมหา’ ลัย หรือกรุ๊ปนักศึกษาดูดิ ในนั้นอาจมีคนโพสต์หาคนแชร์ห้อง หรือแชร์หออะไรแบบนี้ ฉันเคยเจอโพสต์แบบนี้อยู่ทีสองที” “เออ ลืมคิดไปเลยว่ะ ขอบใจแกมากนะน้ำหวาน” ว่าแล้วพิมพลอยก็เริ่มปฏิบัติการหาที่อยู่ใหม่ เธอหยิบมือถือขึ้นมาเข้ากลุ่มนักศึกษาในเฟซบุ๊ก และเริ่มค้นหาโพสต์ “แม่ง…มีแต่ผู้ชายมาหารูมเมทว่ะ” “พลอย แกก็ลองเลือกเอาสักคนดิ” “ไอ้หวาน แกจะบ้าเหรอ ฉันเป็นผู้หญิงนะเว้ย แต่ถ้าหล่อๆ แบบพี่ภีม เดือนปีสี่คณะเราก็ว่าไปอย่าง ฉันจะรีบไปขอเป็นรูมเมทกับพี่เขาเลย” “แกนี่ก็เพ้อเจ้อหนักเหมือนกันนะ” น้ำหวานแซวพิมพลอย ก่อนหัวเราะขำในความบ้าผู้ชายของเพื่อนสนิท แต่ระหว่างที่พูดกับน้ำหวาน พิมพลอยเลื่อนเจอโพสต์โพสต์หนึ่ง คนโพสต์เป็นผู้หญิงชื่อ ‘วิภาวี’ น่าจะอยู่ปี 2 หรือปี 3 เหมือนกับเธอ โพสต์หารูมเมท ค่าเช่าก็อยู่ในเกณฑ์ที่เธอจ่ายไหว แถมยังเป็นคอนโดใกล้มหาวิทยาลัยอีก จะรอช้าอยู่ไย…!! พิมพลอยรีบแอดไอดีไลน์ที่แปะเอาไว้ ทักไปหานักศึกษาคนนั้นทันที พิมพลอย : สวัสดีค่ะ เห็นประกาศหารูมเมทในกรุ๊ปของมหา’ ลัย ไม่ทราบว่าที่โพสต์หารูมเมท ได้รูมเมทไปรึยังคะ วิภาวี : อ๋อ ยังเลยค่ะ สนใจมั้ยคะ เดือนละ 4,000 ค่าน้ำค่าไฟ หารสอง มัดจำก่อนเข้าอยู่ 12,000 บาท ถ้าสนใจก็นัดทำสัญญากันได้เลยค่ะ พิมพลอย : สนใจมากๆ ค่ะ ทำสัญญาวันนี้เลยก็ได้นะคะ ถ้าคุณสะดวก เพราะตอนนี้พลอยไม่มีที่อยู่แล้วค่ะ เกรงใจเพื่อนมากๆ วิภาวี : วันนี้วิไม่สะดวกเลยค่ะ ขอเป็นพรุ่งนี้บ่ายโมงได้มั้ยคะ เจอกันตามโลเคชั่นนี้ เดี๋ยววิเตรียมเอกสารให้ค่ะ พิมพลอย : ขอบคุณมากๆ นะคะ พรุ่งนี้เจอกันค่ะคุณวิ ในใจพิมพลอยตอนนี้ลิงโลดไปด้วยความดีใจ อย่างน้อยเธอจะได้เลิกเป็นภาระให้เพื่อนสนิทสักที “แก ฉันได้ที่อยู่ใหม่แล้วเว้ย ทีนี้แกก็ไม่ต้องเดินไปคุยโทรศัพท์กับไอ้ต้อมที่ระเบียงแล้วนะ ขอบใจมากเพื่อน” “ว่าแต่รูมเมทแกเขาเรียนคณะอะไร” “เออ ลืมถามไปเลยว่ะ เมื่อกี้มัวแต่ดีใจ คุยแต่เรื่องสัญญาอย่างเดียวเลย” “แกนี่จริงๆ เลยน้า เรื่องโก๊ะนี่ที่หนึ่งเลย” น้ำหวานพูดพลางหัวเราะให้กับท่าทางของพิมพลอยในตอนนี้ที่เกาหัวแกรกๆ ยิ้มแห้งให้กับตัวเอง สองสาวพูดคุยกันต่ออีกพักใหญ่ ก่อนทำธุระส่วนตัว อาบน้ำ สระผม แล้วเข้านอน พรุ่งนี้แล้วสินะ ที่เธอจะได้ที่อยู่ใหม่ซะที แถมยังเป็นคอนโดซะด้วย คราวนี้แหละ จะใช้สระว่ายน้ำกับฟิตเนสให้คุ้มเลย คอยดู!! โปรดติดตามตอนต่อไป
อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม