เมื่อบานประตูห้องหอปิดสนิทลง เสียงอึกทึกจากภายนอกก็จางหายไป เหลือเพียงเสียงหัวใจสองดวงที่เต้นระรัวในความเงียบสงบ ทรอยก้าวเดินอย่างมั่นคงตรงไปยังเตียงกว้าง ที่ถูกประดับประดาด้วยกลีบกุหลาบสีแดงสดรูปหัวใจ
เขาก้มลงวางร่างบางของพิมดาวลงบนฟูกนุ่มอย่างทะนุถนอม ทรอยไม่ได้ถอยห่างออกมา แต่กลับโน้มตัวลงไปค้ำแขนไว้กับเตียง คร่อมร่างเจ้าสาวของเขาเอาไว้ แววตาคมกริบยามนี้ทอประกายหวานล้ำและเปี่ยมไปด้วยความปรารถนา
“พิมครับ...”
เสียงทุ้มพร่ากระซิบอยู่ชิดใบหู
“พี่มีความสุขเหลือเกิน ขอบคุณที่ยอมให้พี่ได้เป็นสามีของพิม พี่ขอสัญญา... ต่อจากนี้ไป พี่จะรักและปกป้องพิมด้วยชีวิต พี่จะไม่มีวันทำให้พิมต้องเสียใจอีก พี่จะรักพิมจนกว่าจะถึงลมหายใจสุดท้ายของพี่”
คำมั่นสัญญาที่ออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ ทำให้พิมดาวตื้นตันจนไม่อาจกลั้นน้ำตาไว้ได้ เธอรู้ว่าทุกคำที่เขาเอ่ยออกมาคือเรื่องจริง เพราะผู้ชายคนนี้พิสูจน์ให้เธอเ
