บทที่สี่สิบเจ็ด : เงามืดที่ไม่มีใครกล้ากระทบ (NC18+)

3185 คำ

บ้านพักส่วนตัวหลังใหญ่ตั้งอยู่ในจังหวัดนครราชสีมา เป็นบ้านไม้สักเนื้อดีที่รายล้อมไปด้วยสวนสวยและธรรมชาติของขุนเขาที่โอบล้อมไว้โดยรอบ สายลมยามบ่ายพัดเอื่อย ลอดผ่านแมกไม้ ส่งกลิ่นหอมของดอกไม้ป่าและดินชื้น ภายในและรอบบริเวณบ้าน มีลูกสมุนในชุดดำยืนประจำตำแหน่ง คอยสำรวจตรวจตราพื้นที่อย่างเงียบเชียบ ราวกับเงาที่เคลื่อนไหว พวกเขาไม่พูดไม่จา แต่แววตากลับคมกริบและระมัดระวัง พร้อมที่จะตอบสนองต่อทุกความเคลื่อนไหวที่ผิดปกติ บรรยากาศโดยรวมดูสงบ แต่ก็มีความตึงเครียดบางอย่างซ่อนอยู่ภายใต้ความสวยงามของธรรมชาติ แสงแดดที่สาดส่องลงมา ทำให้เงาของต้นไม้ทอดตัวยาว บิดเบี้ยว ดูคล้ายกับมือของปีศาจที่กำลังคว้าจับบางสิ่งบางอย่าง เสียงนกร้องที่ควรจะฟังดูสดใส กลับฟังดูวังเวงและโดดเดี่ยว ราวกับเป็นสถานที่ที่ถูกตัดขาดจากโลกภายนอก และเต็มไปด้วยความลับและอันตรายที่มองไม่เห็น ชายหนุ่มรูปร่างดีในเสื้อเชิ้ตสีขาวเนื้อดีที่ป

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม