บทที่สี่สิบแปด : จุดเริ่มต้นของความขัดแย้ง

2450 คำ

บ้านพักตากอากาศของภูเมฆตั้งอยู่บนเนินเขาสูงในวังน้ำเขียว บริเวณโดยรอบเป็นผืนป่าสีเขียวชอุ่มที่ทอดยาวสุดสายตา แสงแดดยามเช้าสาดส่องลงมากระทบกับยอดไม้ เกิดเป็นประกายระยิบระยับราวกับเพชรที่โปรยปรายลงมา อากาศบริสุทธิ์เย็นสบาย ทำให้รู้สึกสดชื่นและผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก ภูเมฆกำลังนั่งจิบกาแฟดำร้อนๆ บนระเบียงไม้กว้าง มองทิวทัศน์เบื้องหน้าด้วยความสบายอารมณ์ เสียงนกร้องขับขานประสานกับเสียงลมพัดผ่านใบไม้ เป็นดนตรีธรรมชาติที่ไพเราะจับใจ เขารู้สึกราวกับว่าตัวเองได้หลีกหนีจากความวุ่นวายในเมืองใหญ่ และมาพบกับความสงบที่แท้จริง ในหัวของภูเมฆคิดถึงแต่อัมพิกา เขามาถึงที่นี่เมื่อตอนกลางดึก เพื่อเจรจาจัดซื้อที่ดิน 1,000 ไร่ ในใจลึกๆ เขาอยากพาเธอมาด้วยเหลือเกิน อยากให้เธอได้เห็นความงามของธรรมชาติที่นี่ ได้สูดอากาศบริสุทธิ์ด้วยกัน แต่เขาก็ตระหนักดีว่าเธอพ้นสภาพจากการเป็นพนักงานของเขาแล้ว และเขาก็ไม่อยากบังคับใ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม