สรุปแล้ววันนั้นทั้งวัน อัมพิกาถูกสั่งให้อยู่แต่ในบ้านเท่านั้น เธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะก้าวเดินออกไปนอกประตู นี่มันเหมือนกับถูกขังคุกดีๆ นี่เอง ภูเมฆและธันวาหายออกจากบ้านไปอีกแล้ว เธอเดินกลับมานั่งลงบนโซฟา ถอนหายใจอย่างหนักหน่วงด้วยความหงุดหงิดกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง
เธอเลือกที่จะมองไปยังกลุ่มชายในชุดสูทสีดำที่คอยดูแลเธอ ชายชุดดำที่อยู่ในบ้านมีสองคน ส่วนที่เดินตรวจตราอยู่ข้างนอกนั้นมีอยู่สามคน พวกเขาสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันมาดูแลความปลอดภัยให้กับบ้านพักตลอด 24 ชั่วโมง ถึงอย่างนั้น อัมพิกาก็ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับภูเมฆและธันวา ทำไมทุกอย่างมันถึงดูตึงเครียดและเต็มไปด้วยอันตรายแบบนี้
การติดต่อเพื่อพบปะพูดคุยกับบุคคลต่างๆ เพื่อการสืบข้อมูลและการขยายผล รวมถึงการวางแผนดำเนินงานต่างๆ ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับนักธุรกิจและผู้บริหารอย่างภูเมฆและธันวา
ผู้บริหารหนุ่มทั้งสองคนรวมทั้งบอดี้การ์ดนอกเ
