
“อูยยย... มันใหญ่จัง...”
พิมพิกาอุทานออกมาแผ่วเบาอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง ความใหญ่โตข่มขวัญนั้นทำให้เธอทั้งหวาดกลัวและโหยหาไปพร้อมกัน ในขณะที่มืออันสากระคายของศักดิ์เริ่มซุกซน สอดแทรกนิ้วเข้าไปใต้ขอบขากางเกงในตัวบางของเธอ
พิมพิกากลับนั่งนิ่ง ไม่คิดขัดขืนแม้แต่น้อย ร่างกายเธอกลับแอ่นรับสัมผัสจากมือหยาบนั้นอย่างเต็มใจ พร้อมจะกระโจนลงสู่กองไฟแห่งกามราคะที่กำลังลุกโชนอยู่เบื้องหน้าในอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้า
ระรินจ้องมองจังหวะที่ศักดิ์พยายามจะจัดการกับปราการด่านสุดท้ายของเด็กสาวอย่างทุลักทุเล เธอจึงขยับกายที่กำลังเชื่อมติดอยู่กับท่อนเนื้อยักษ์ เอื้อมมือเรียวสวยไปเกี่ยวขอบกางเกงในตัวน้อยของพิมพิกาแล้วรูดออกทางปลายเท้าเสียเองอย่างรวดเร็ว โดยมีเด็กสาวคอยให้ความร่วมมือด้วยการยกสะโพกรับอย่างรู้ความ
พิมพิการู้สึกถึงมวลอากาศเย็นที่ปะทะกับจุดอ่อนไหวเพียงชั่วครู่ ก่อนที่ระรินจะใช้สองมือประคองสะโพกที่ร้อนผ่าวของเธอให้นั่งคร่อมลงบนใบหน้าของศักดิ์อย่างพอดิบพอดี
“อูยยย... ซี้ดดดด!”
พิมพิกาถึงกับหน้าหงายเชิด เมื่อสัมผัสได้ถึงเรียวลิ้นร้อนๆ ของศักดิ์ที่แลบออกมาตวัดเลียร่องแคมที่กำลังเยิ้มฉ่ำของเธออย่างหื่นกระหาย เด็กสาวโหย่งตัวขึ้นเล็กน้อยอวดแคมสีสดที่อวบอูมใหญ่เกินตัวท้าทายสายตาและปลายลิ้นของลูกจ้างหนุ่มที่รัวระริกเข้าใส่เม็ดเสียวจนเธอสั่นสะท้าน

