เวลา 22.00 น.
บรรยากาศบนดาดฟ้าสูงเสียดฟ้ายามนี้ไร้ผู้คน มีเพียงแสงไฟจากเทียนและแสงดาวระยิบระยับ ลมเย็นพัดผ่านผิวกายให้ความรู้สึกวาบหวามตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เทียนอี้นั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ในมุมที่มองเห็นวิวได้ชัดที่สุด ก่อนจะกระชากร่างบางให้ขึ้นมานั่งเกยบนตักแกร่ง บดจูบลงไปอย่างหิวกระหาย ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าไปพัวพันลิ้นเล็กอย่างดูดดื่ม มือหนาไม่อยู่สุขลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนเปลือยเปล่าผ่านชุดเดรส
“อื้อออ... แดดดี้... ใจเย็นๆ สิคะ” ลูกพีชหอบหายใจ ประท้วงเสียงสั่นเมื่อมือหนาเริ่มเลิกกระโปรงขึ้นสูงจนถึงเอว ท้าทายสายตาตึกสูงรอบด้าน
“เย็นไม่ไหวแล้ว... เธอสวยเกินไปพิชาภา ชุดนี้มันยั่วฉันมาทั้งคืน”
เขาก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มทำรอยแดงเพิ่มจากรอยเดิมเมื่อบ่าย มือหนาสอดเข้าไปใต้แพนตี้ตัวจิ๋ว บดคลึงใจกลางความสาวที่เริ่มแฉะชื้นขึ้นมาทันทีที่ถูกสัมผัส
“อ๊า... แดดดี้... พี่ฮันส์กับพี
