เวลาต่อมา...
ร่างสูงโปร่งในชุดกาวน์ ‘หมอฌอน’ กำลังเก็บอุปกรณ์ทางการแพทย์ลงกระเป๋าด้วยท่าทางกระแทกกระทั้น จงใจให้เกิดเสียงดังระคายหูเจ้าของห้องที่ยืนกอดอกด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“เธอเป็นยังไงบ้าง...” หลงเทียนอี้เอ่ยถามเสียงแหบพร่า สายตาคมกริบยังคงจับจ้องไปที่ร่างเล็กบนเตียงที่นอนนิ่งสนิท ใบหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ
“ยังไม่ตาย!” ฌอนสวนกลับทันควันโดยไม่ต้องคิด น้ำเสียงห้วนจัดบ่งบอกถึงระดับความโกรธที่พุ่งทะลุปรอท
หมอหนุ่มรูดซิปกระเป๋าเสียงดัง แควก! ก่อนจะหันมาประจันหน้ากับเพื่อนรักที่วันนี้อยากจะซัดหน้ามันสักหมัดมากกว่าจะมานั่งรักษาเมียให้มัน
“แค่หมดสติเพราะร่างกายรับไม่ไหว บวกกับความเครียดสะสมและภาวะช็อกทางอารมณ์... แต่ถ้ามึงช้ากว่านี้อีกนิด หรือยังดันทุรังทำเลวกับลูกพีชต่ออีกสักนาที กูรับรองได้เลยว่ามึงได้เตรียมจัดงานศพสมใจแน่!”
เทียนอี้กรามขบกันแน่นจนเป็นสันนูน เขาไม่ได้เถียง เพราะภาพที่
