เวลา 23.00 น.
วิลล่าหรู ภูเก็ต
บรรยากาศภายในห้องอบอวลไปด้วยไออุ่นแห่งความรัก หลังจากที่เพิ่งผ่านบทรักอันเร่าร้อนมา และคนตัวเล็กที่แอบย่องออกไปหาอะไรกินกันมาจนอิ่มหนำ
ลูกพีชนั่งพิงหัวเตียง โดยมีหลงเทียนอี้นั่งซ้อนอยู่ด้านหลัง วงแขนแกร่งโอบกอดเอวบางไว้หลวมๆ คางเกยอยู่บนไหล่เล็ก สูดดมกลิ่นหอมแป้งเด็กที่หลงใหล
“ไม่อยากกลับกรุงเทพฯ เลยค่ะ...”
เสียงหวานบ่นอุบอิบ พลางเอนศีรษะซบกับอกกว้าง มือเล็กวางทาบทับบนมือหนาที่ประสานกันอยู่หน้าท้องเธอ
“ทำไม? เบื่อกรุงเทพฯ แล้วเหรอ?” เทียนอี้ถามเสียงทุ้มข้างหู
“เปล่าค่ะ... แค่รู้สึกว่าอยู่ที่นี่มีความสุขจัง ได้อยู่กับแด๊ดดี้ตลอดเวลา ไม่ต้องมีใครมายุ่ง ไม่ต้องมีงาน...”
เธอพลิกตัวกลับมาหาเขา ช้อนตามองด้วยแววตาออดอ้อน
“เราอยู่ต่ออีกสักวันสองวันไม่ได้เหรอคะ?”
เทียนอี้ยิ้มบางๆ ยกมือขึ้นเกลี่ยแก้มใส
“ขี้อ้อน... ไว้วันหลังจะพามาใหม่ สัญญา”
“สัญญาแล้วนะ...
