“นั่งทำอะไรคะน้องจิว” คุณ ‘ไลลา’ พี่สาวของคุณคาริสาภรรยาผู้ล่วงลับของคุณป๊าเอ่ยถามฉัน
“นั่งชมวิวคิดอะไรไปเรื่อยค่ะ” ฉันฉีกยิ้มให้ผู้หญิงที่หน้าตาละม้ายคล้ายกับภรรยาของคุณป๊า
ภรรยาที่ฉันไม่เคยเห็นตัวจริง เคยเห็นก็เพียงรูปถ่ายที่ติดตั้งตามคฤหาสน์
“คิดถึงเขาก็กลับไปหาเขาสิ” คุณไลลาบอกพร้อมกับฉีกยิ้มให้ฉัน
“ไม่หรอกค่ะ เราจบกันแล้ว” ฉันเผยรอยยิ้มบนใบหน้าเล็กน้อย เพราะไม่อยากให้การสนทนาของเราดูเครียด
“ลองปรับความเข้าใจกันดูไหม นี่ก็เกือบเดือนแล้วนะ ป่านนี้เขาคงจะคิดถึงน้องจิวจนกินไม่ได้นอนไม่หลับแล้ว ถ้าพอปรับกันได้ก็ลองปรับสิน้องจิว คนเราใช่ว่าจะสมหวังในรักกันทุกคนนะ” คุณไลลาเธอพูดประโยคหลังด้วยน้ำเสียงเลื่อนลอย
เธอเคยบอกฉันว่าเธอหลงรักคนที่ไม่มีวันจะรักเธอ เธอหลงในห้วงอารมณ์ของคำว่า ‘รักต้องห้าม’
ตอนแรกฉันก็ไม่รู้หรอกว่ารักที่เธอหมายถึงคืออะไร จนกระทั่งฉันได้เข้าไปในห้องนอนเธอ
ฉันก็เลย
