“ฉันเก็บของเสร็จแล้วค่ะ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมคุณดูเครียดๆ” ฉันถามไถ่คนที่ยืนอยู่นอกระเบียงของรีสอร์ทแห่งหนึ่งในจังหวัดกาญจนบุรี
ต้องท้าวความก่อนว่า...
เกือบร่วมเดือนที่ฉันใช้ชีวิตกับผู้ชายคนนี้ ผู้ชายที่แข็งข้อกับทุกคน แต่กับฉันเขาคือคนที่อ่อนโยนที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา
เรายังไม่ได้ลึกซึ้งถึงขั้นสอดใส่!
ด้วยเพราะฉันหักห้ามใจ และเขารักษาคำมั่นที่บอกฉันไว้
เขาไปรับฉันที่มหาวิทยาลัยด้วยตัวเองทุกวันที่ฉันมีเรียน ไม่ว่าเขาจะงานยุ่งขนาดไหนก็ตาม
ถามว่ารักเขาไหม ฉันคิดว่า...ไม่นะ
ฉันคงแค่หวั่นไหวในบางครั้ง เพราะความใกล้ชิด และความอ่อนโยนรวมถึงใบหน้าที่หล่อเหลา
ถามหน่อยเถอะใครอยู่กับคนหล่อๆไม่หวั่นไหวบ้างล่ะ
ที่ฉันมั่นใจว่าไม่ได้รักเสี่ยธอน เพราะฉันยังคงคิดถึงฮอลล์ทุกลมหายใจ นั่นคือสิ่งที่ฉันมั่นใจว่าใจฉันมีแค่ฮอลล์
และที่ฉันมานั่งอยู่ที่รีสอร์ทนี้ก็เพราะเมื่อ3วันก่อน เสี่ยธอนชวนฉันมา
