โต๊ะอาหารยาวกลางห้องสว่างด้วยแชนเดอเลียร์ระย้า อาหารถูกจัดวางในจานพอร์ชันเล็กแบบผู้ดี พนักงานถอยออกไปจนห้องเหลือเพียงสี่คน เสียงช้อนกระทบจานดังแผ่ว ๆ เคล้ากับบทสนทนาทั่วไปที่ดูไม่ต่างจากมื้อเย็นธรรมดา
“ว่าแต่…หนูปลายฟ้าเรียนจบอะไรมานะลูก”
คุณหญิงพิมพ์พิไลเอ่ยขึ้นอย่างเป็นกันเอง พลางเหลือบสายตามองหญิงสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างเอ็นดูเป็นพิเศษ
“ฟ้าเรียนบริหารธุรกิจค่ะคุณป้า จบเมื่อไม่นานนี้เองค่ะ”
หญิงสาวยกยิ้มหวานทันทีที่ถูกถาม สายตาเหลือบมองติณณ์บาง ๆ ก่อนตอบ แฝงความคาดหวังเล็ก ๆ เอาไว้ในใจ ว่าเขาจะเงยหน้ามามอง
“อืม…บริหารธุรกิจ งั้นดีเลย” คุณหญิงพยักหน้าเบาๆ สีหน้าฉายแววพึงใจ “ลองไปทำงานกับเฮียติณณ์ดูก่อนไหมลูก” คุณหญิงพูดต่อด้วยน้ำเสียงจริงจัง พลางหันมามองติณณ์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังที่ปฏิเสธยาก
“ม๊า…”
ติณณ์ที่กำลังยกน้ำขึ้นดื่มแทบจะสำลักออกมา ก่อนจะวางแก้วน้ำลง แล้วห
