มธุรสส่ายศีรษะไปมาไม่อยากเชื่อว่าบนโลกนี้จะมีคนไร้สติจนทำร้ายลูกตัวเองได้แบบที่อธิศเจอ แต่ยังไม่ได้ตอบอะไรสองสาวก็ต้องจบการสนทนาเมื่อรถไปถึงโรงพยาบาล
หลังจากเสร็จธุระที่แผนกกุมารเวชแล้ว วรรัตน์กระตุกมือเพื่อนเมื่อลงลิฟท์แล้วพบศิรินาถกำลังเดินไปทางตึกผู้ป่วยใน
“นั่นเมียของพ่อแกนี่ผึ้ง หรือว่าพ่อแกป่วยอยู่ที่นี่”
“ไม่รู้สิ เมื่อวานเขาไม่ได้บอกว่าป่วยเป็นอะไรอยู่ที่ไหน” มธุรสตอบ เธอมองตามสายตาเพื่อนและหันมาสนใจเด็กหญิงที่อุ้มอยู่แทน
“กลับบ้านกันดีกว่านะคะลูก หนูยังเด็กอย่าเพิ่งไปเที่ยวไหนต่อเลย” เธอทำเสียงสองคุยกับเด็กหญิงที่มองตาแป๋ว
“เขาไม่เคยทำหน้าที่พ่อ ทำไมฉันต้องไปทำหน้าที่ลูกก่อนเขาตายด้วยล่ะ” มธุรสพูดขึ้นมาเมื่อกลับขึ้นมาอยู่บนรถแล้ว
“งานศพก็เป็นงานที่จัดเพื่อคนเป็นนะผึ้ง คนตายไปแล้วเราไม่รู้หรอกว่าศพในโลงรับรู้อะไรได้ แต่ทุกคนที่ไปร่วมงานก็ไปเพื่อความสบายใจของตัวเอง เรื่องของ
