หลังจากที่ได้รับฟังเรื่องราวจากบุตรชายมาเมื่อคืน เจนสุดาก็ยังไม่ได้หลับไม่ได้นอนเลย หล่อนเดินกลับไปกลับมาและโทรหาผู้ใหญ่ที่ตัวเองรู้จักหลายคน แต่คนพวกนั้นกลับไม่ได้ให้ความช่วยเหลืออะไรมากนัก แถมยังแนะนำให้หล่อนประนีประนอมกับแม็กซิมัสอีกต่างหาก
“นั่นแกจะไปไหนตาจัก” เมื่อเห็นลูกชายจะเดินออกไปนอกบ้านจึงอดเรียกด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองไม่ได้
“ผมจะออกไปข้างนอกครับ”
“นี่แกไม่คิดจะมาช่วยกันแก้ปัญหาเลยหรือไง บ้านจะไม่มีให้ซุกหัวนอนอยู่แล้วนะ” เจนสุดาตวาดลูกชายลั่น ก่อนจะลุกขึ้นยืนและเดินไปหยุดตรงหน้าลูกชายตัวดี
“นังเดือนมันช่วยให้แกมีเงินมีบ้านได้ไหมล่ะ มันก็แค่ทำให้แกภูมิใจที่ได้ครอบครองมันเฉยๆ เท่านั้นแหละ”
จักรินยืนนิ่งกัดฟันแน่น
“ปล่อยมันไป อย่าไปยุ่งกับมันอีกเลย จะได้ไม่ต้องผิดใจกับไอ้แม็กมัน เราจะได้ไม่เดือดร้อน”
“ถึงผมปล่อยน้องเดือนไป แล้วคุณแม่คิดหรือครับว่าไอ้แม็กมันจะยอมปล่อยเรา สมบั
