ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง...วันที่หล่อนเกลียดชังและไม่เคยต้องการให้มันเคลื่อนเข้ามาใกล้ชีวิตเลยแม้แต่น้อย วันที่หล่อนต้องสวมชุดเจ้าสาวสีขาวสะอาดเคียงคู่กับผู้ชายที่ตัวเองไม่เคยรัก
เดือนกันยารีบคว้ากระดาษทิชชูขึ้นมาซับน้ำตาที่หางตาโดยเร็วเพราะเกรงว่าถ้าไหลออกมาจะทำให้ช่างแต่งหน้าไม่พอใจ เนื่องจากอาจจะต้องลงแป้งใหม่
หล่อนพยายามทำเต็มที่เพื่อตอบแทนบุญคุณของบิดามารดา ทำเพื่อทุกคนมาตลอด แต่ตอนนี้...เวลานี้...หล่อนชักไม่มั่นใจแล้วว่าสิ่งที่ทำลงไปนั้นมันใช่สิ่งที่ถูกต้องหรือเปล่า
การแต่งงานเพื่อช่วยให้พ่อกับแม่ไม่ต้องติดคุก แต่การแต่งงานในครั้งนี้มันอาจจองจำลมหายใจของหล่อนไปชั่วชีวิตหากจักรินไม่รักษาสัญญาที่ให้เอาไว้
แล้วนี่หล่อนจะทำยังไงดี?
หญิงสาวในชุดเจ้าสาวฟูฟ่องยาวกรอมเท้าลุกขึ้นจากเก้าอี้ ความปวดร้าวยังคงตามติดราวกับเงาร้าย หล่อนทรมานเหลือเกินที่จะต้องลาจากแม็กซิมัสตลอดกาล ทั้งๆ ที่หัวใจทั
