แม็กซิมัสรีบย่ำเท้ากลับเข้ามาภายในตัวบ้าน หลังจากที่ตัวเองออกไปในไร่เสียครึ่งวัน ชายหนุ่มอมยิ้มน้อยๆ อย่างมีความสุข รู้ว่าอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้าจะได้เจอหน้าเดือนกันยา ภรรยาคนสวย
บันไดเพียงแค่ไม่กี่สิบขั้นเบื้องหน้าช่างดูยาวไกลเหลือเกินสำหรับเขาในตอนนี้ เท้าใหญ่ก้าวขึ้นไปบนบันไดไม้ทีละสองขั้นด้วยความใจร้อน ความโหยหาที่มีแต่เดือนกันยานับวันยิ่งรุนแรงขึ้น จนเขาเองก็อดหวาดกลัวไม่ได้ หากวันหนึ่งไม่มีหล่อน เขาจะสามารถใช้ชีวิตอยู่ต่อไปเพียงลำพังได้ไหม
ไม่ได้...
คำตอบนี้ทำให้หัวใจของเขายิ่งเต้นรุนแรง เดือนกันยาเปรียบเสมือนทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับเขาในยามนี้ หล่อนคือลมหายใจ หล่อนคือหัวใจของเขาเสียแล้ว
รอยยิ้มละมุนแต้มใบหน้าหล่อจัด ชายหนุ่มเดินมาหยุดที่หน้าประตูห้องนอน ในบ้านไม่มีเดือนกันยา แสดงว่าหล่อนจะต้องขึ้นมาพักผ่อนบนห้องนอนแน่ๆ
มือใหญ่ยกสูงขึ้น ก่อนจะเคาะเบาๆ สองครั้ง ไม่มีเสียงตอบกลับมา เ
