“แสง สี เสียง”

คอนโดเมลบี… รถคันหรูจอดสนิทอยู่ใต้ตึก ท่ามกลางเสียงฝนที่ยังโปรยลงมาเบา ๆ หลังจากฟ้าคำรามเมื่อครู่ เมลบีปลดเข็มขัดนิรภัย ก่อนจะหันไปมองคนข้าง ๆ แล้วเอ่ยเสียงเบา “ขอบคุณที่มาส่งนะคะ” สกายพยักหน้าเล็กน้อย ดวงตายังคงมองเธอนิ่ง ๆ เหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยตามนิสัย “ไม่ชวนขึ้นห้อง?” ประโยคสั้น ๆ ทำให้เมลบีชะงักไปนิดหนึ่ง หัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่ทันตั้งตัว เธอเผลอเม้มปาก ก่อนจะถามกลับเหมือนต้องการความแน่ใจ “พี่จะขึ้นหรอคะ?” สกายเงียบไปเสี้ยววินาที สายตาไหวเล็กน้อยอย่างที่เจ้าตัวพยายามซ่อน ก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ “เปล่า… จะกลับแล้ว” ทั้งที่ความจริง เขาอยากขึ้นไปแทบบ้า แต่ถ้าขึ้นไปตอนนี้… คงเก็บทรงไม่อยู่แน่ เมลบีพยักหน้าช้า ๆ เหมือนเข้าใจ แม้ในใจจะมีความรู้สึกบางอย่างแวบผ่านอย่างน่าแปลก “อ่อ…ค่ะ งั้นกลับดี ๆ นะคะ” เธอพูดจบก็เอื้อมมือไปเปิดประตูรถ หลังจ