ได๋และอัคนีก้าวเดินมาหยุดลงที่หน้าอาสนะพิธี โดยมีคุณอรรถพลและคุณหญิงปานนภา นั่งอยู่อย่างสง่างามในฐานะญาติผู้ใหญ่ของอัคนี และมีอิฐนั่งอยู่ในตำแหน่งญาติผู้ใหญ่ฝ่ายเจ้าสาวด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ
เมื่อถึงฤกษ์อันเป็นมงคล ทั้งคู่ก้มลงกราบแทบตักของผู้ใหญ่ทั้งสามพร้อมกันด้วยกิริยาที่อ่อนช้อย
“วันนี้ลูกทั้งสองคนจะเริ่มต้นชีวิตคู่แล้วนะ”
คุณหญิงปานนภาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความตื้นตัน ท่านเอื้อมมือมาลูบศีรษะได๋อย่างรักใคร่
“ได๋ลูก... แม่รับเราเข้าบ้านด้วยความยินดีนะ ต่อไปนี้มีอะไรก็ค่อยพูดค่อยจานะลูก อัคนีเป็นคนใจร้อน แต่แม่เชื่อว่าได๋จะน้ำเย็นที่ช่วยดับไฟในใจเขาได้”
“ขอบพระคุณคุณแม่มากค่ะที่เมตตาได๋”
ได๋เงยหน้าขึ้นสบตาด้วยรอยยิ้มทั้งน้ำตา
จากนั้นถึงคราวของอิฐ เขาขยับเข้ามาใกล้ เดินเข้าหาอัคนีที่นั่งอยู่ข้างน้องสาว อิฐจ้องตาอัคนีนิ่ง แววตาของพี่ชายที่หวงน้องสาวมาตลอดตอนนี้แปรเปลี
