“พี่อัคนีไปแล้วอ่ะ…”
สาวสวยเอ่ยเสียงออดอ้อน ก่อนจะขยับตัวมานั่งลงข้างคีรินอย่างถือวิสาสะ รอยยิ้มหวานประดับบนใบหน้า ดวงตาเป็นประกายเหมือนกำลังลองเชิง
“หนูขอนั่งกับพี่สองคนได้ไหมคะ”
คีรินหันมามองเพียงแวบเดียว ก่อนจะยิ้มสุภาพ แต่เย็นพอจะทำให้คนฟังสะดุด
“เอ่อ… ต้องขอโทษด้วยนะครับ พอดีว่าพวกพี่มีเมียแล้ว”
เขาพูดเรียบๆแต่เน้นชัดทุกคำ
“แล้วบังเอิญว่า... รักเมียมากด้วยครับ”
คำว่ารักเมียมากทำเอาสาวสวยชะงักไปเสี้ยววินาที แต่เธอยังไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
“แต่ว่าเมียพี่ก็ไม่ได้มาด้วยซะหน่อยนี่คะ”
เธอหันไปมองราชันย์ พร้อมสายตาออดอ้อนที่ใช้ได้ผลกับผู้ชายแทบทุกคน
ราชันย์ยกยิ้มบางๆ ก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ
“มาหรือไม่มา ก็ไม่ต่างกันหรอกครับ ยังไงพวกพี่ก็ให้น้องนั่งด้วยไม่ได้จริงๆ ต้องขอโทษด้วยนะครับ เชิญกลับไปนั่งโต๊ะเดิมเถอะครับ”
เขาพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่เด็ดขาด ก่อนจะผายมือไปยังโต๊ะอีกฝั่ง ที่มีเพื่อนของเ
