ด้านอัคนี
“ว่าแต่ลูกกลับมาอาบน้ำแบบนี้ แล้วได๋เขาอยู่กับใครล่ะ”
คุณหญิงปานนภาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล ทั้งที่ยังไม่เคยเห็นหน้าลูกสะใภ้เลยสักครั้ง แต่หัวใจก็ผูกพันไปแล้วอย่างประหลาด ราวกับผู้หญิงคนนั้นเป็นคนในครอบครัวมาตั้งนาน
อัคนีนั่งหลังตรงสีหน้าจริงจังขึ้นมาทันทึ
“ผมไม่ได้กลับมานอนที่นี่ครับแม่ ผมแค่กลับมาอาบน้ำ”
“อาบน้ำ แล้วทำไมต้องกลับมาอาบที่บ้าน”
คุณอรรถพลเลิกคิ้ว
อัคนีเงียบไปเสี้ยววินาที ก่อนจะพูดออกมาตรงๆ
“เพราะได๋เธอเหม็นผมครับ”
“อะไรนะ เมียแกเหม็นแกงั้นเหรอ”
คุณอรรถพลหลุดหัวเราะเบาๆ
“ครับพ่อ เธอบอกว่าได้กลิ่นผมแล้วจะอาเจียน ผมก็ไม่เข้าใจ ทั้งที่ผมเองก็ไม่ได้กลิ่นอะไรเลย น้ำหอมผมก็ใช้น้ำหอมเหมือนเดิมทุกอย่าง แต่เธอกลับบอกว่าผมเหม็นซะงั้น”
อัคนีขมวดคิ้วแน่น
คุณหญิงปานนภาหัวเราะออกมาเบาๆอย่างคนที่เข้าใจ
“หึ… คนท้องก็แบบนี้แหละ”
อัคนีหันไปม
