ไม่อยากเชื่อ

''เป็นยังไงบ้างพี่จันทร์'' ทันทีที่จันทร์เจ้าเปิดประตูออกมาจากห้องข้าวหอมที่นั่งรอฟังข่าวอยู่ที่เก้าอี้หน้าห้องก็รีบถามออกไปอย่าร้อนใจทันที ''หลับไปแล้ว ''จันทร์เจ้าตอบกลับก่อนจะนั่งลงข้างๆญาติผู้น้องอย่างเหนื่อยล้า คืนนี้สำหรับเธอช่างยาวนาน กวินทร์ก็อยู่โรงพยาบาลเพื่อเฝ้าเพชรญาดามารดาของเขา ซึ่งกำลังเข้าใจผิดรำเพยแม่ของเธอจนตอนนี้นั้นมองหน้ากันไม่ติดเสียแล้ว เพราะแม่รำของเธอเองนั้นหากได้ไม่พอใจใครขึ้นมากสักคนล่ะก็จากคนใจดีก็เปลี่ยนเป็นเฉยชาได้ราวกับเป็นคนล่ะคน การที่แม่ของกวินทร์ไม่เชื่อใจและกล่าวหาแม่เธอแบบนั้น สำหรับแม่แล้วมันก็คือการดูหมิ่นเกียรติและศักดิ์ศรีความเป็นคนของแม่นั้นแหละ ''ทำไมดูเศร้ามากกว่าเดิมอีกล่ะ เด็กนั้นไม่ยอมรับสารภาพหรอ ?''ข้าวหอมเอ่ยถามพี่สาวที่ทำท่าราวกับโลกนี้กำลังมืดมน ''ก็เพราะรับนี้แหละฉันถึงเศร้า เด็กนั้นยอมรับว่าตัวเองทำแค่คนเดียวทั้งวางยาทั้งขโมยเพชร แต