"พี่น้อยหน่า พี่น้อยหน่าฟื้นแล้วค่ะ"
"รู้แล้ว.." ภูตะวันเอื้อมมือไปลูบผมภรรยาเบาๆ แบบเอ็นดู เธอนั่งอยู่ข้างๆ น้อยหน่าตั้งแต่ออกจากห้องผ่าตัดมาแล้ว
"คุณพลอย?" น้อยหน่าพูดพร้อมกับหลับตาลงอีกครั้ง คิดว่าตัวเองคงฝันไป
"อ้าว หลับไปอีกแล้ว"
"คุณพลอย? น้อยหน่าไม่ได้ฝันไปใช่ไหม" พอได้ยินเสียงพลอยไพลินพูดอีกทีเธอถึงได้ลืมตาขึ้นมาดูใหม่
"คุณไม่ได้ฝันหรอก" เสียงซอโซ่ดังมาจากอีกฝั่งหนึ่งของเตียง แต่น้อยหน่าก็ไม่ได้หันไปมอง
"พี่น้อยหน่าเป็นยังไงบ้างเจ็บมากไหมคะ" มีอะไรอีกตั้งมากมายที่พลอยไพลินอยากจะพูดกับน้อยหน่า ในใจอยากจะตำหนิว่าทำไมถึงไม่เล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอฟังทำไมต้องเลือกหนี แต่เห็นอีกฝ่ายเพิ่งฟื้นเลยไม่อยากจะพูดเรื่องไม่สบายใจ
"เจ็บค่ะ" เจอมีดหมอเข้าไปสองครั้งในเวลาไล่เลี่ยกัน บอกว่าไม่เจ็บคงไม่มีใครเชื่อ
"เดี๋ยวผมไปเรียกหมอให้" ซอโซ่ได้ยินว่าเธอเจ็บเขาก็รีบลุกจะไปเรียกหมอมาดู
"ไม่ต้
