ซอโซ่เดินมาหยิบเอาโทรศัพท์ไปดูว่าเป็นข้อความของใคร เพราะตอนนั้นเขากำลังล้างมืออยู่
"........" พอเห็นหน้าจอโชว์และมีข้อความของคนที่ส่งมาโชว์บนหน้าจอด้วย เขาก็ตวัดสายตามองไปที่เธอ
สันกรามค่อยๆ เด่นชัดขึ้นเพราะเจ้าของเครื่องกำลังกัดฟันแน่น คิดว่าจะไม่ทำให้เธอมีเรื่องต้องเสียใจอีกแล้วเชียว
อุแว้ๆ จังหวะนั้นเสียงร้องไห้ก็ดังขึ้นลั่นห้อง
"โอ๋ไม่ร้องนะลูก" น้อยหน่าตกใจคิดว่าเธอเผลอทำลูกแรงหรือเปล่า อยู่ดีๆ ก็ร้องไห้ขึ้นมาเหมือนถูกอะไรกัดเลย
"เดี๋ยวผมอุ้มเอง"
"ลูกเป็นอะไร" จริงๆ ก็ไม่อยากพูดด้วยหรอก แต่เห็นลูกร้องไห้เหมือนเจ็บปวด
"แกหิวนม"
"หิวนม?"
"คุณค่อยๆ ลุกขึ้นมานั่งก่อนนะ"
"เอาลูกมาแล้วคุณก็ออกไป" ครั้งแรกที่เธอจะให้ลูกเข้าเต้า เพราะคุณหมอสั่งไว้ว่าถ้าเด็กหิวก็เอาเข้าเต้าได้เลย
"ทำไมต้องให้ออกไปด้วย"
"ก็ฉันจะให้ลูกกินนมไง"
"ตอนลูกหิวลูกงอแงคุณเอาคนเดียวไม่ได้หรอก"
ทำไมเขาถึงรู
