— Talk wansuk —
@กรุงเทพ / โรงพยาบาล
เมื่อลงจากรถได้ฉันก็รีบไปที่ตึกผู้ป่วยที่พี่ไม้บอกเอาไว้ว่าตึกไหน ห้องเบอร์อะไร
“ปากบอกไม่ห่วงแต่ดูสิเดินซะเร็วเลยนะ” พี่สิงห์ท้วงฉัน มันทำให้ฉันถึงกับชะงักแล้วเปลี่ยนเป็นเดินปกติแทนเพราะเมื่อกี้ฉันแทบจะวิ่ง
ฉันแสดงท่าทางออกมาเหมือนเป็นห่วงมังกรมาก ทั้งที่ฉันพูดมาตลอดทางกับพี่สิงห์ว่าฉันแค่มาดูเฉยๆ ไม่ได้เป็นห่วงอะไรขนาดนั้น
“ฮึ !! เก็บอาการ” ฉันหันไปมองค้อนพี่สิงห์ที่เอาแต่พูดจิกฉัน ก่อนจะเหลือบไปมองพริ้งที่เดินก้มหน้าตามหลังพี่สิงห์อยู่
“พริ้ง มานี่สิมาเดินกับพี่ไม่ต้องไปเดินตามหลังคนอย่างนี้หรอก”
ฉันกวักมือเรียกพริ้ง พริ้งเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ฉันก่อนจะเร่งฝีเท้าเดินมาหาฉัน แต่ยังไม่ทันจะเดินนำหน้าพี่สิงห์ ก็โดนพี่สิงห์คว้ามือเขาไว้ซะก่อน ฉันถึงกับขมวดคิ้วมองพี่สิงห์อย่างไม่เข้าใจทันที
“พริ้งจะไปเดินกับพี่วันศุกร์ค่ะ” พริ้งก้มหน้าพูดเหมื
