ฉันชั่งใจ และทบทวนคำพูดของมังกรวนในหัวครั้งแล้วครั้งเล่า คนอย่างเขาน่ะเหรอจะทำตามคำพูดของตัวเอง ถ้าฉันยอมทำตามที่เขาบอก มันไม่ค่อยน่าเชื่อถือเท่าไหร่เลยว่าไหม
“ฉันจะมั่นใจได้ยังไงว่าคุณจะไม่หลอกให้ฉันอยู่กับคุณ”
“ฉันนอนป่วยอยู่แบบนี้ เดินก็ยังเดินไม่ได้แล้วจะหลอกเพื่ออะไร”
“ฉันก็แค่อยากอยู่กับเธอ....แค่เวลาสั้นๆ” มังกรมองหน้าฉัน ดวงตาคู่นั้นของเขากำลังสื่อถึงความรู้สึกของเขาที่มีให้ฉัน
ฉันก็รู้สึกไม่ต่างจากเขา แต่ฉันลืมไม่ได้ ฉันลืมภาพนั้นไม่ได้
“นะวันศุกร์ ให้ฉันได้อยู่กับเธอจนกว่าจะหายดี จากนั้นฉันจะยอมปล่อยเธอไป ฉันจะคืนอิสระให้”
“อืม เอาแบบนั้นก็ได้”
เฮ้อ สุดท้ายฉันก็ยอมอีกจนได้สินะ แต่ข้อเสนอที่เขายื่นมามันก็น่าสน เพราะนั่นมันคืออิสระของฉัน แต่ฉันก็ต้องหักห้ามใจตัวเองด้วยเหมือนกัน เพราะต่อจากนี้จนกว่าเขาจะหายดีมันคงไม่ใช่แค่วันสองวัน
“พะ พูดจริงๆ ใช่ไหม ยอมดูแลฉันแล้วจร
