วันต่อมา
“ที่เป็นของเราไปให้เก็บหมดทุกอย่าง” คุณย่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่สู้ดีนัก ท่านไม่พอใจฉันน่ะ
“ค่ะคุณย่า” เราอยู่คอนโดของพี่เรซ ฉันกำลังเก็บของทุกอย่างที่เป็นของฉันเพื่อไปจากที่นี่
“ความจริงย่าไม่อยากให้เอาอะไรไปหรอกนะ ซื้อใหม่ดีกว่า ไม่อยากมาเหยียบที่นี่ เราก็ดื้อรั้นอยากมาเหลือเกิน”
ฉันนั่งเก็บของใช้ของฉันเงียบ ๆ ไม่ได้พูดอะไรออกไป ฉันดื้อรั้นเอง คือฉันแค่อยากมาเก็บไออุ่นความทรงจำที่เคยมีที่นี่ ก่อนที่ฉันจะไม่ได้เจอะเจออีก
ฉันหย่าเรียบร้อย และคุณย่าพิมพากับยายเฟื่องฟ้าก็ตัดขาดความสัมพันธ์ที่มีมายาวนาน ยายเฟื่องฟ้าร้องไห้โฮ ส่วนคุณย่าของฉันก็อารมณ์เดือด ไม่สนใจใคร
จากสภาพห้องแล้วพี่เรซไม่โผล่มาที่นี่ ไม่รู้ว่าเป็นยังไงบ้าง ถ้าให้เดาเขาก็คงดูแลพี่มะพร้าวเหมือนที่เคยผ่านมา และต่อไปก็ไม่ต้องมาพะวงฉันอีก
ฉันหวังว่าเขาจะมีความสุขนะ
ฉันต้องบอกตรงนี้เลยว่าฉันไม่ได้หมดรักพี่เรซ ฉันแ
