การที่ริคคาโน่มาอยู่ชายคาเดียวกันสร้างหายนะให้กับซีลีนและราฟาเอลกว่าที่คิด
หลังจากเสร็จสิ้นมื้อค่ำ ความตึงเครียดก็กลับเข้ามาสู่ทั้งคู่อีกครั้งหลังจากประตูห้องนอนปิดลง
พ่อมาค้างด้วยจริงๆ ไม่ได้พูดเล่น แถมยังอยู่ที่ห้องนอนใหญ่อีกฝั่ง ตำแหน่งเดียวกันกับห้องของหญิงสาวด้วย
“นายจะกลับห้องตัวเองกี่โมง” ถามหาเวลาที่แน่นอน เพราะเธอเองก็เริ่มง่วงจากการไม่ได้นอนกลางวันเต็มที
“ฉันจะนอนด้วย”
“ไม่ได้!” รู้ตัวว่าเผลอเสียงดังจนข้างนอกอาจได้ยิน จึงเบาเสียงพูดคุยลง “ฉันไม่ชอบนอนร่วมเตียงกับใคร”
“ก็ทำอย่างกับไม่เคยนอน” คนที่ถือวิวาสะนั่งเตียงของเธอเอ่ยขึ้นอย่างไม่ทุกข์ร้อน “เตียงตั้งกว้าง”
“ห้ามนอนเตียงฉัน”
“นี่มันเตียงฉัน บ้านฉัน เงินฉัน” เขาก็สู้สุดใจเช่นกัน
ราฟาเอลเห็นสายตาของคนตัวเล็กที่มองพื้นอย่างครุ่นคิด นั่นหมายถึงเธออาจจะไล่เขาลงไปนอนพื้น
แน่นอนว่าคนรักสบายอย่างเขาไม่ทำ
“ถ้าเธอทำใจไม่ได้
