บรรยากาศหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ช่วงเช้ามืดวุ่นวายไปด้วยนักศึกษาชั้นปีสุดท้ายที่กำลังขนอุปกรณ์ช่างและแผงโซลาร์เซลล์ขึ้นรถกระบะยกสูงหลายคัน
โปรเจกต์พัฒนาชุมชนบนดอยห่างไกลเริ่มต้นขึ้นแล้ว และที่สำคัญ... ท็อปไม่ได้มาด้วย เพราะเขาอยู่คนละภาควิชา ทำให้นีนต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่เลี่ยงมาตลอดหลายสัปดาห์
นีนยืนกอดอกมองดูรายชื่อการแบ่งกลุ่มรถด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะ และมันก็เป็นไปตามคาด... ชื่อของเธอถูกจัดให้นั่งรถคันเดียวกับ แทน ในฐานะฝ่ายประสานงานและฝ่ายเทคนิค
"นีน มึงนั่งคันไอ้แทนนะ ของมันเต็มรถพอดี ฝากมึงดูแลเสบียงด้วย" พีตะโกนบอกก่อนจะกระโดดขึ้นรถอีกคันไป
นีนจำใจเดินลากกระเป๋าไปที่รถกระบะสี่ประตูสีเข้มที่จอดแยกอยู่ท้ายขบวน แทน ยืนนิ่งอยู่ข้างรถ เขาอยู่ในชุดเสื้อช็อปสีเข้มพับแขนขึ้นจนเห็นกล้ามแขนที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดแบบคนทำงานหนัก ในมือเขาถือขวดน้ำเปล่าเย็นจัดขึ้นมาจิบพลางมองดูความเร
