ประตูห้องนอนของเจณิสตาเปิดออกในช่วงสาย คนตัวบางในชุดเดรสสายเดี่ยวกระโปรงบานสีขาวดูหวานอมเปรี้ยวเดินออกมา หมุนตัวหันหลังกำลังจะปิดประตูก็มีใครบางคนเดินมายืนซ้อนอยู่ด้านหลังจนลมหายใจร้อน ๆ รินรดต้นคอ เธอจึงหันขวับกลับไปดูด้วยความตกใจ
“พี่พอร์ช”
“ใช่ พี่เอง ตกใจอะไร หรือว่าเธอมีอะไรปิดบังพี่อยู่”
นักร้องสาวชะเง้อมองซ้ายขวาดูว่ามีใครอยู่แถวนี้หรือไม่ ก่อนจะถอนหายใจใส่เขาที่พูดจาหาเรื่องกันแต่เช้า ทั้งที่เมื่อคืนไม่ยอมให้เธอไปนอนด้วย
“พี่พอร์ชมีอะไรคะ มาหาเจนิสเหรอ”
“อืม”
คนตัวบางอมยิ้มมุมปาก เขย่งตัวยื่นแขนโอบกอดรอบลำคอหนาทำเขาชะงัก หันซ้ายขวากลัวใครผ่านมาเห็น ก่อนจะกอดเอวบาง ยกขึ้นเพียงนิดจนเท้าเล็กลอยจากพื้นแล้วพาเข้าไปในห้องของเธอ
เขาปล่อยเธอลงพื้น มือเล็กเอื้อมไปกดล็อกประตูแล้วดันจนแผ่นหลังกว้างชิดบานประตูนั้น ขยับเข้าหาจนตั้งแต่หน้าอกอวบอิ่มบดเบียดแนบชิดไปกับร่างกายหนั่นแน่นทุกส่วน
