พิพัฒน์ในชุดสูทสีดำแบรนด์ดังเดินลงมาจากชั้นสอง ผ่านห้องนั่งเล่นที่ตอนนี้พ่อกับแม่กำลังนั่งกินของว่างหลังมื้อเที่ยงก็ต้องเดินเข้าไปหาก่อนเมื่อถูกเรียก
“พอร์ช จะไปแล้วเหรอลูก”
เขาเดินเข้ามานั่งข้างแม่ มือจิ้มขนมหวานเข้าปาก แม้จะไม่ชอบเท่าไรแต่เขาจำเป็นต้องมีอะไรรองท้องเพราะดันตื่นสายจนไม่มีเวลาอ้อยอิ่งกินข้าวแล้ว
“ครับแม่”
“ตื่นสายเหรอ แม่ไม่เห็นพอร์ชลงมากินข้าวเที่ยง คิดว่าออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว เพิ่งรู้จากแม่บ้านเมื่อกี้ว่าพอร์ชกับเจนิสยังไม่ได้ไปทำงาน”
เขาชะงักกับคำถามของแม่ กลัวว่าจะถูกสงสัย เพราะก่อนหน้านี้ไม่กี่นาทีเขาเพิ่งจะยอมปล่อยให้คนตัวบางไปถ่ายทำรายการเพลง ทั้งที่ปลุกเธอมานัวเนียและถูกเขาจับกินหลายครั้งตั้งแต่เช้า
“เอ่อ ครับ พอดีเมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับ เลยตื่นสายนิดหน่อยครับแม่”
“แล้วกัน เครียดเหรอลูก”
คนเป็นพ่อมองหน้าลูกชาย เห็นท่าทีอึกอักก็รู้แล้วว่าเรื่องที่พูดมาเป็นเรื่อ
