เช้าวันใหม่ เตวิชลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว สวมเสื้อสูทสีดำคลุมทับเสร็จก็หันมามองร่างบางขาวซีดที่ยังนอนหลับสนิทอยู่บนเตียงก็แค่นหัวเราะหยันในลำคอแล้วเดินออกจากห้องไปทันที
ธาริณีที่รู้สึกตัวตื่นนานแล้วลืมตาขึ้น มองไปยังบานประตูที่ถูกปิดลงแล้วรู้สึกเจ็บปวดสับสน แม้เมื่อคืนเขาจะพร่ำพรอดคำว่ารักและทำดีกับเธอแค่ไหน แต่เธอไม่สามารถสัมผัสความจริงใจในการกระทำนั้นได้อีกแล้ว
เขาไม่ได้รักเธอจริง ๆ แน่ แต่จะให้เดินจากเขาไปตอนนี้ก็ยังคงทำไม่ไหว
เธอลุกขึ้นไปอาบน้ำเตรียมตัวจะไปจัดการธุระเรื่องมรดกก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเดินไปหยิบเมมโมรี่การ์ดจากกระเป๋าสะพายคู่ใจ ก่อนจะเปิดลิ้นชักโต๊ะอ่านหนังสือที่มีเมมโมรี่การ์ดนับสิบชิ้นแล้วรีบนำมันมาเปิดดูในคอมพิวเตอร์
สติ๊กเกอร์บอกวันที่บันทึกข้อมูลซึ่งแปะไว้บนซองใสใส่เมมโมรี่การ์ดทำให้เธอไล่เปิดตามลำดับ เพียงวันแรกที่เธอแอบซ่อนกล้องเอาไว้ก็ได้ข้อมูลสำคัญที่ทำให้รู้ว่าเ
