ในห้องอาหารขนาดใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลคลาร์กที่วันนี้ดูเงียบเหงากว่าทุกที หนุ่มสาวนั่งกินข้าวในจานของตัวเองเงียบ ๆ จนได้ยินเสียงช้อนกระทบจานดังแผ่ว ก่อนที่ฝ่ายชายจะอดทนไม่ไหว โพล่งคำพูดไม่น่าฟังออกมาก่อน
“เรื่องนายเตวิช ถ้าไม่อยากเสียใจ อย่าไปยุ่งกับมันเด็ดขาด”
คนตัวบางอมยิ้มมุมปาก เงยหน้าขึ้นจากจานสบดวงตาคมกริบไม่มีแววล้อเล่นของเขา
“หึงเหรอคะ”
พิพัฒน์โบกมือไล่แม่บ้านสาวที่คอยยืนรับใช้อยู่ใกล้ ๆ ให้ออกไปก่อนจึงพูดต่อ
“เจนิส อย่าเปลี่ยนเรื่อง”
“เจนิสไม่ได้เปลี่ยนเรื่องค่ะ ก็เจนิสจีบพี่พอร์ชอยู่ แต่อยู่ ๆ เจนิสก็จะไปเดตกับคุณเตวิช พี่พอร์ชหึงเหรอคะเลยมาห้ามไม่ให้เจนิสยุ่งกับเขา”
“อย่าหลงตัวเองเจนิส พี่ไม่ได้หึงเธอ แต่พี่แค่เป็นห่วง เธออยู่ที่บ้านนี้ในฐานะน้องสาวของพี่ มีอะไรไม่ดีไม่งามพี่ก็ต้องคอยเตือน โดยเฉพาะนายเตวิช มันไม่ใช่คนดีอะไร เจ้าชู้จะตาย เปลี่ยนผู้หญิงไปเรื่อย พอมันได้เธอไม่ก
