“รอด้วยค่ะ” ฉันร้องบอกก่อนที่ลิฟต์จะปิด ฉันจะลงไปชั้นล่างเพื่อซื้อของใช้ส่วนตัว ความทะเล่อทะล่ามัวแต่หยอกล้อกับฮันเตอร์จนลืมอุปกรณ์ล้างหน้าแปรงฟันและอีกหลาย ๆ อย่าง
“ชั้น1 ใช่ไหม” ผู้หญิงคมเข้มทรงห้าวคนเอ่ยถาม ข้าง ๆ เธอคือผู้หญิงสวยหวานน่าทะนุถนอม สองคนนี้คงจะเป็นแฟนกันมั้ง ทำนองว่าทอมดี้ ดู ๆ แล้วน่ารักดีจัง คงจะเข้าใจกันมากกว่าผู้หญิงกับผู้ชาย
“ใช่ค่ะ” กรีดยิ้มให้ทั้งสองด้วยสายตาที่เป็นมิตร แต่คนที่ทรงห้าว ๆ กลับมองฉันด้วยสายตาแปลก ๆ ต่างจากอีกคนที่ยิ้มให้ฉันอย่างเป็นมิตร
เมื่อถึงที่หมายฉันออกจากลิฟต์ ฉันเดินเข้าร้านสะดวกซื้อในคอนโดของน้องเบลล์ เดินซื้อของใช้ที่ยังไม่มีพร้อมกับกักตุนขนมขบเคี้ยวเวลานั่งเขียนงานและสิ่งที่ขาดไม่ได้คือกาแฟเพราะมันคือสิ่งสำคัญอีกอย่างที่นักเขียนขาดไม่ได้ เมื่อได้ของตามที่ต้องการฉันก็หอบหิ้วข้าวของพะรุงพะรังเดินตรงมาที่ลิฟต์
“รอด้วยค่ะ” แล้วฉันก็ตะโกนอีกค
