รู้สึกเหมือนตัวฉันลอยขึ้นเหนือโซฟา และเมื่อปรือตามองทำให้เห็นอกแกร่ง ช้างกำลังอุ้มฉันเข้ามาในห้องนอน ต้องบอกก่อนว่าหลังจากที่ฉันเห็นช้างพลายนอนหลับในห้องฉัน ไม่อยากทะเลาะกันฉันจึงพาตัวเองมานอนที่โซฟาหน้าทีวี ทว่าตอนนี้ฉันกำลังโดนอุ้มเข้ามาในห้อง
“ยุ่งอะไรเนี่ย” ต่อว่าเขาหลังจากที่เขาวางฉันบนที่นอน ส่วนเขาก็ล้มตัวลงนอนและสวมกอดฉัน ฉันรีบหันหลังให้เขา
“คิดถึงนะ” เขาเอ่ยก่อนจะซุกใบหน้าที่ซอกคอ
“มาที่นี่ทำไม เราคุยกันแล้วนะว่าให้ทุกอย่างจบลง” พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ
“พ่อไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย นอนกันดีกว่าพ่อง่วง”
“นิสัยเดิม ไม่เคยเปลี่ยน” พวกชอบบังคับ ไม่สนใจคำพูดของคนอื่น
“รักมากรู้ไหม” ช้างกระซิบข้างใบหูแล้วจูบเบา ๆ วงแขนกระชับกอดแนบแน่น ขาก่ายล็อคตัวฉันไว้ไม่ให้หนีไปไหน
เขายังเป็นเขาที่เอาแต่ใจตัวเอง ฉันยังเป็นฉันที่มักใจอ่อนให้เขาอยู่ตลอด
แต่ครั้งนี้ฉันจะไม่ยอม
เช้าวันต่อมา...
ฉั
