-PLUEM TALK-
“ไหวไหมมึง” หนึ่งในเพื่อนของผมเอ่ยถาม หลังจากที่จิลลากับผัวของเธอเดินออกไปได้ประมาณ 3 นาที พวกมันแตะที่บ่าของผมในเชิงปลอบใจ
“ไม่ไหวก็ต้องไหวไหมวะ” ผมบอกพร้อมหัวใจที่ห่อเหี่ยว รู้ว่าจิลลาไม่มีทางรักผมแบบชู้สาว แต่พอได้ยินกับหูก็แบบ... ไม่รู้สิ แบบนี้เรียกตั้งตัวไม่ถูกไหมนะ ผมไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้มาก่อน มันรู้สึกจุกที่อก เหมือนจะหายใจไม่ออก
“ธรรมดาที่ผัวจะหวงเมียแหละมึง” ไอ้ป๊อกมันพูดปลอบอิงหลักความเป็นจริงที่สองคนนี้เป็นผัวเมียกันตามภาษาที่ชาวบ้านเรียก
“หรือผัวไอ้จีนจะรู้ว่าไอ้ปลื้มแอบรักไอ้จีนวะ เขาถึงได้จ้องไอ้ปลื้มมากกว่าคนอื่น” อันนี้ไอ้ปิงพูด ซึ่งก็ดูมีเหตุผล
“คงรู้สึกได้จากสัญชาตญาณแหละมั้งกูว่า แบบผีเห็นผีอะไรประมาณนั้น” ไอ้เปรยมันเสนอความคิดพร้อมกับเดินไปทิศทางที่ตู้เย็นตั้งอยู่และเปิดตู้เย็นหยิบเบียร์ออกมาเปิด
“มึงว่าไอ้จีนจะเลือกใคร ระหว่างกูกับผัวมัน” จู่ ๆ คว
