CHAPTER 19 | กินข้าวกับที่บ้าน

2407 คำ

หนึ่งสัปดาห์ต่อมา วันนี้การฝึกงานในโรงพยาบาลก็ยังคงเป็นไปด้วยความราบรื่น พะแพงนั่งเรียงเอกสารสรุปรายละเอียดโครงการเพื่อนำส่งให้พิจารณารอบสุดท้ายพร้อมตรวจทานซ้ำทุกตัวอักษรเป็นหนที่สอง จากการทำงานด้วยกันมาเกือบเดือน พัตเตอร์รับรู้ว่าคนตัวเล็กไม่ใช่คนทำงานสะเพร่า หากแต่อย่างเร่งรัดหรือจี้ถามจนเกินไป อีกทั้งยังเป็นคนจำพวกมีแผนสำรองตลอดเวลา ระยะหลังเขาจึงไม่ได้ถามอะไรมาก แต่จะคอยให้คำปรึกษาเกี่ยวกับความรู้ทางการแพทย์ และกระบวนการทำงานของแต่ละแผนกในโรงพยาบาลมากกว่า ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตูห้องทำงานตามด้วยใบหน้าสุภาพใจดีของเจ้าของโรงพยาบาลทำให้หญิงสาวยิ้มออกมาและยกมือไหว้ "สวัสดีค่ะท่านผู้บริหาร" มักจะเรียนท่านแบบนี้ในเวลางานจนติดปากไปแล้ว "สวัสดีตอนบ่ายหนูแพง" จากที่เคยเรียกชื่อเล่นสองพยางค์ ก็เหลือพยางค์เดียวเช่นกัน เพราะฟังเจ้าของชื่อเรียกแทนตัวเองเช่นนั้นจนชินหู ส่งยิ้มตอบกลับไมตรีของเด็

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม