เสียงบทสวดพระอภิธรรมในงานศพยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง หากแต่แสงภายนอกศาลากลับค่อยๆ หรี่ลงเรื่อยๆ นาฬิกาบนข้อมือระบุว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบสองทุ่มแล้ว
สถานการณ์ดูปกติจนน่าสงสัย
เคยเฮี้ยนมาตั้งหลายเดือน พอร่างตัวเองกำลังจะโดนเผากลับเงียบงั้นหรือ...
'ปุคคะโล อุปะลัพภะติ'
กึกๆ กึกๆ...
เสียงดังบนหลังคาเรียกความสนใจให้หญิงสาวเงยหน้าขึ้นไปมอง เธอหันมองทั้งแฟนหนุ่มและมารดา ก็พบว่าทั้งคู่เองก็เงยหน้ามองด้านบนในตำแหน่งเดียวกัน
เสียงเหมือนอะไรสักอย่างกำลังเดินไปเดินมาบนหลังคาศาลานี้
"ได้ยิ..."
"น้องแพง...เงียบๆ" มารดาเอ็ดเสียงดุ
ลูกสาวของเธอห่างวัดจนไม่รู้ว่าโบราณเขาห้ามทักเสียงประหลาดในงานอวมงคล
'สัจฉิกัตโถ ปะระมัตโถ ตะโต'
กุกกักๆ กุกกักๆ...
พรึ่บ!
คราวนี้เธอขยับเข้าไปหาร่างสูงของแฟนหนุ่มและลดมือที่ยกประนมไหว้พระอยู่ลงมาเกาะท่อนแขนแกร่ง เพราะนอกจากเสียงเดินบนหลังคาที่ได้ยินแล้ว จุดที่เด
