พะแพงเดินตามคนที่บอกว่าเป็นพี่สาวตนเองห่างๆ ยอมรับว่าเธอยังระแวงคนตรงหน้าไม่น้อย แหงสิ อยู่ๆ มาบอกว่าเป็นพี่น้องคลานตามกันมาใครมันจะไปเชื่อลง
“เป็นพี่สาวของแพงจริงๆ เหรอ”
“อือ ไม่เชื่อก็รอถามหม่าม้า” คนที่เดินนำหน้าตอบโดยไม่หันกลับมา “ฉันตายวันเดียวกับวันที่เราเกิด ไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้ดื่มนมหม่าม้า”
คำอธิบายง่ายๆ หลุดออกมาราวกับไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไรทำเอาใจของพะแพงวูบโหวงไม่น้อยหากมันคือเรื่องจริง
“ทะ ทำไมถึงตาย...”
คนตัวเล็กกว่าหยุดเดินและถาม พอมองดีๆ แล้วพะเพื่อนตัวสูงกว่าเธอนิดหน่อย อาจเพราะว่าตอนนี้เธอสวมชุดเดรสลายดอกไม้น่ารักกับรองเท้าส้นเข็มสามนิ้วครึ่งแบบเดียวกับที่พะแพงมีอยู่ในห้อง
คนถูกถามหยุดเดินเมื่อน้องสาวที่เดินตามหลังหยุดเดินก่อน ใบหน้าจิ้มลิ้มประดับไฝใต้ตาแบบเดียวกันเพียงแต่อยู่ด้านซ้ายมองหน้าน้องสาวชั่วครู่
มือเรียวยื่นออกไปให้พะแพงจับอีกครั้ง และน่าแปลกที่คนขี้กลัวก
