บทที่ 36

1266 คำ

"หนูมาแล้วเหรอ" "มาแล้วค่ะ" ในความโชคร้ายยังมีโชคดีอยู่บ้าง ที่แม่ของเขาจำเราได้ หวังว่าสิ่งที่ท่านถามออกมา เพราะท่านจำเราได้จริงๆ นะ "แม่รู้จักผู้หญิงคนนี้เหรอครับ" "รู้จักสิ รู้จักดีเลยล่ะ" ถึงแม้เสียงของท่านจะแผ่วเบามากแต่ก็ยังพอฟังรู้เรื่อง โรเบิร์ตหันไปมองหน้าผู้หญิงแปลกหน้า แม่ของเขานอนเป็นเจ้าหญิงนิทราแบบนี้มาร่วมหลายเดือนแล้ว และก่อนหน้านั้นท่านก็นอนป่วย แถมก่อนที่จะป่วยท่านไม่ค่อยออกจากบ้านอีก แล้วรู้จักผู้หญิงคนนี้ได้ยังไง ก่อนอื่นเขาต้องเรียกหมอมาเช็คอาการของแม่ และให้หมอตรวจด้วยว่าสมองของท่านยังปกติดีไหม "อาการของท่านดีขึ้นมาก มากจริงๆ เราสามารถเริ่มทำกายภาพบำบัดให้ท่านได้แล้ว" หมอกล่าวขึ้นเมื่อเช็คดูอาการของแก้วตาเรียบร้อยแล้ว "เรื่องนั้นคุณหมอจัดการได้เลยครับ ผมขอบุคลากรที่มืออาชีพหน่อยนะครับ" เขาหมายถึงคนที่จะมาทำกายภาพบำบัดให้ผู้เป็นแม่ พอคุณหมอออกจากบ้านไปแล้ว ทางท

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม