[ 52 day ]
วันนี้ก็เหมือนทุกวัน ตื่นมาก็เจอเขาคนที่นอนอยู่ข้างกาย
"คุณตื่นนานหรือยังคะ"
"สักพักแล้วครับ"
"ทำไมไม่ปลุกล่ะ"
"อยากให้มัดพักผ่อนเยอะๆ"
เราอยากจะบอกเขาว่าอีกหน่อยเราก็คงจะได้พักผ่อนตลอดไปแล้ว เวลาที่เราอยู่ร่วมกับเขามันสำคัญมากกว่าการได้พักผ่อนของเราสะอีก
"อยากกลับบ้านไหม" ชายหนุ่มถามขึ้น เพราะกลัวว่าเธอจะไม่กล้าขอ หญิงสาวพยักหน้าตอบรับโดยที่ไม่พูด..ทำไมเธอจะไม่คิดถึงพ่อกับแม่ล่ะ ยิ่งเวลาของเธอเหลือน้อยนิด
"งั้นทานข้าวเช้าเสร็จแล้วเดินทางกัน"
"วันนี้เลยเหรอคะ"
"ใช่ครับ"
"เพิ่งมาถึงไม่กี่วันเอง ฉันกลัวคุณเหนื่อย"
"ผมยินดีเป็นโชเฟอร์ให้คุณแบบนี้ตลอดไปเลย"
"ขอบคุณค่ะ" ผู้ชายคนนี้เขาจะน่ารักไปถึงไหน เขาทำให้เราไม่อยากจะตายหรือหายไปจากโลกนี้เลย
"ขับรถระวังนะลูก" แก้วตาออกมาส่งทั้งคู่ที่รถ
ไม่ได้น่ารักแค่เขาแม่ของเขาก็น่ารักมาก ไม่มีคำท้วงติงอะไรนอกจากบอกให้ลูกระวังใ
