[ 54 day ]
วันนี้ก็เหมือนทุกวันตื่นขึ้นมาพบเขานอนกอดเราอยู่ แต่ดูเหมือนว่าจะหมดเรี่ยวแรง เพราะเมื่อคืนนี้เราจัดหนักให้ สงสารที่นั่งรอเมียอยู่ในห้อง แต่เมียกลับไม่รู้เรื่องออกไปเล่นกับเพื่อนเฉย
"เอาอีกไหมคะ"
"เอาอะไร" เสียงเขางัวเงียพูดออกมา แต่ตาก็ยังปิดอยู่
"ก็แบบเมื่อคืนนี้ไง"
"ผมไม่ไหวแล้ว" ว่าแล้วโรเบิร์ตก็ปล่อยเธอออกจากอ้อมกอดแล้วนอนหันหลังให้
"หึ..นึกว่าจะแน่" เราพูดกรอกหูเขาแล้วก็ลุกขึ้น แต่จังหวะที่เรากำลังลุก ก็ถูกเขาหันกลับมาคว้าตัวให้นอนลงที่เดิม
"เมื่อกี้ว่าอะไรนะ"
"เปล่าค่ะฉันจะออกไป.."
"ไม่ใช่..ผมไม่ได้ยินแบบนั้น"
"คุณง่วงก็นอนต่อสิคะ"
"เมื่อครู่ง่วง แต่ตอนนี้หายแล้ว"
"ทำไม"
"ก็มีคนท้าทาย"
"ฉันเปล่าสักหน่อย..อืมมม"
ชายหนุ่มจู่โจมด้วยการบดขยี้ริมฝีปาก มือหนาค่อยๆ สำรวจทั่วเรือนร่างระหงซึ่งตอนนี้ยังเปลือยเปล่าอยู่
"อ๊อยย"
นิ้วแกร่งเริ่มสอดใส่เข้ามาในร่อง
