[ 66 day ]
"แม่ว่าออกไปข้างนอกบ้างเถอะลูก อย่าหมกมุ่นแต่อยู่ในห้องเลย"
"จะให้มัดไปไหนคะแม่" พอแม่เดินเข้ามาเปิดหน้าต่างเราต้องได้หาอะไรปิดตาไว้ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ลืมแต่แสงสว่างมันก็กระทบมา
"ไปทำบุญกันไหมลูก"
"ไม่ค่ะ มัดอยากจะนอนอยู่แบบนี้มากกว่า"
"ถ้างั้นก็ออกไปทานข้าวเป็นเพื่อนแม่หน่อยนะ" มานีอยากจะให้ลูกออกจากห้องนอนบ้าง
พอเราลุกขึ้นแล้วก็รู้สึกเวียนหัว ถึงไม่อยากจะไปไหนเลย
"หนูเป็นอะไรมัดหมี่" แม่สังเกตได้ว่าลูกสาวหน้าซีดมาก
"สองสามวันมานี้ไม่รู้เป็นอะไรค่ะแม่" เราจำเป็นต้องได้เล่าให้แม่ฟัง เพราะอาการมันไม่ดีขึ้นเลย มีแต่จะทรุดลง
"เป็นยังไง"
"อ้วกตลอดเลยค่ะ"
"อ้วกงั้นเหรอ" พูดมาแค่อาการเดียวแม่ก็พอจะเดาออกแล้ว
"ทำไมคะแม่"
"หนูท้องหรือเปล่าลูก"
"ท้องเหรอคะ" ทำไมเราถึงลืมคิดข้อนี้ไป..นี่อะไรกัน ทำไมมันถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เวลาของเราเหลือแค่เดือนเดียว แต่เด็กคนนี้จะต้อ
